Parkta Wing Tsun Dersleri

Fotoğraftakiler: Ece (Beyaz tişörtlü 3. derece öğrenci), Sifu Kenan Kara (Siyah Tişörtlü)

Parktaki Wing Tsun idmanlarının tadı bir başka oluyor. Ağaçlar, çimenler, bir parça deniz, neşeyle koşuşturan çocuklar ve bol bol temiz hava. Ayrıca çimen zemin hem nazik hem de adım atmaya tahminsiz oluyor. Öyle ya bizim sanatın öyle mekan seçme gibi bir keyfiyeti de yok...

Sifunun Siu Nim Tao'sulya idmana giriş yapıyoruz. Açılan, kapanan kollarımızın ve avuçlarımızın içinde akan havayı hissetmek bir başka ruh ekliyor bize. Acemilikten olsa gerek bizim meşhur Rast duruşu birazcık zorluyor ayaklarımızı tabi toprağın doğal yüzeyi de. Ama bunun ayaklara güç kazandırmanın ideal bir yol olduğunu sifumuz zaman zaman vurgular.

Her meslekten, yaştan, milletten insanı var bizim sanatın. Herkes Wing Tsun karşısında eşit yalnızca derecelerimiz birbirimize nasıl destek olacağımızı belirler. Ayrıca parkta buluşmak da günün yorucu temposuna insani bir karşılık. Farklı yerlerden aynı yere aynı sanatı yapmaya geliyoruz.

İlk formu yaptıktan sonra günün uygulamalarına geçiyoruz. Sifumuz bizi koridor düzeninde eşleyerek bu pratikleri uygulamamızı sağlıyor. Bizde siklete, yaşa ya da fiziksel üstünlüğe göre eşleşme yok. Herkes herkesle çalışıyor. Çünkü rakip seçme gibi bir keyfiyetimiz yok. Hayat bu, nerede, kiminle ne gibi bir zorluk yaşayacağımızın garantisi yok. Her dereceden öğrenci koridorda eş değiştirerek birbiriyle çalışıyor. Sifumuz koridorun tam ortasında hamlelerin nasıl yapılcağını karşısındaki arkaşa gösterirken biz de onu taklit etmeye çalışıyoruz. Aslında yorucu bir çaba, Sifu olarak hem bedeninizle uyguluyorsunuz, hem konuşarak açıklıyorsunuz hem de koridorun diğer kısımlarındaki öğrencilerin nasıl uyguladıklarını göz ucu ile takip ediyorsunuz.

İdmanın temel kısmını tamamladıktan sonra sifumuz bizi derecelerimize göre yeniden eşleştiriyor. Dan Chi en sevdiğim pratiklerden biri. Birbiriyle tekerleme oynar gibi birkaç Wing Tsun tekniğinin birbiri arasında eneji alış verişi ağaçlarının yapraklarının birbirine dokunuşu gibi. Akış ve temas sürekliliği, sifumuzdan en çok duyduğumuz kavramlar bu esnada. Yakın iki ağacın dallarının rüzgarla oynadıkları bir oyun gibi.

Hazır çimen bizim için hoş bir zemin iken sifumuz "haydi ısıtalım şunu biraz" diyor ve lapalarla güç idmanlarına başlıyoruz. Lapadan gelen sesler, vuruş esnasında verilen sert nefesler ve sifunun arada bir bizi yoklaması ortaya bir başka müzik çıkarıyor. Sifumuzun en çok dikkat ettiği şey, hiçkimsenin incinmemesini sağlamak. Hep der ki "biz incinmemek için bu sanatı yapıyoruz."